 |
| over de dichter/schilder Lucebert |
//de heer van Gortel gaf geen antwoord. Hij had daar gewoon geen zin meer in omdat hij van mening was dat hij alles goed en terzake had uitgelegd. De heer van Gortel streek eens met de rug van zijn hand over zijn linkerwang, een teken voor de bode dat het tijd werd om eens flink te staan hoesten in het gangpad. De Heer van Gortel was rechter aan de balie te Haarlem en hij had zijn trein naar Overveen vanmorgen ook al gemist omdat er een onenigheid was ontstaan tussen zijn vrouw en zijn oudste zoon betreffende de schulden die de laatste had gemaakt in het casino. Die zoon van hem...jaaah, zou die nu een keer willen deugen of werden de zonen in het saligh Kennemerland nooit volwassen en zelfstandig? Hij schudde zijn hoofd tegen de advocaat van de verdachte in de strafzaak omtrent Ineke de Wit, een bekend Haarlems fotomodel dat meende dat zij was aangerand door haar fotograaf die thans in de rechtbank als verdachte was opgeroepen. De heer van Gortel gaf een harde klap met zijn hamer op de tafel waar hij achter was gezeteld tesamen met de griffier van dienst, hij vroeg om stilte en verklaarde toen luid en duidelijk: "op deze manier, meneer Haantjes, komen we er allemaal niet meer uit. Als U zo weigerachtig blijft om op de vragen van de rechtbank te antwoorden dan zal ik nog gedwongen zijn U op te laten sluiten in het cachot. Dat is voor U niet leuk en evenmin voor de Staat der Nederlanden want dan wordt U vanzelf duurzaam kostendragend. De zitting wordt verdaagd tot over drie weken", zo oordeelde hij op hoge toon en hij gaf daarbij een korte tik met de hamer op de tafel, die glanzend en leeg hem aan te staren leek.