Post by GardenWeb. // en het merkwaardige van alle exploratie in het internet is dat je er nimmer zeker van kunt zijn of wat jij schrijft wel net zo wordt opgevat als jij dat bedoeld hebt en of er iemand langer dan een dag over nadenkt, het vergaat ons gelijk de Israelieten in de woestijn van Sinaï, zij aten het manna en wat over bleef van het manna werd 's avonds ingezameld en verbrand...in de brouillon een opmerkelijke aloe, een zogeten petrophila, dat betekent dat zij het goed doet op steenachtige droge grond denk ik, in de foto de bloemen die heel elegant wiegen aan betrekkelijk dunne twijgen, inderdaad bloeit een aloe met een of meerder aren die groeien uit het regelmatige rozet dat in de grond is opgegroeid en lang zijn vocht kan behouden, je kunt van het sap ook een balsem maken maar echt in productie is de aloe daarvoor niet, gelukkig maar//
/ ik heb eenmaal een grote aloe vera uit de kas van de St. Bavo woongemeenschappen te Noordwijkerhout meegebracht en bij mij in huis te logeren gehad, ik kon uren naar haar kijken...in enen kwamen er na een jaar in de herfst twee aren uit de grote rozet te voorschijn groeien die met witte bloemen bloeiden en die een heerlijk geur verspreidden..zij was al groot en zwaar geworden...eenmaal na enkele jaren, opeens klonk er een zachte knal in mijn studeerkamer, eerst kon ik niet goed uitvissen wat dat was en daar, na een tijdje rondkijken en zoeken en dwalen, was het het gasfornuis...was het de verwarming..neen, wat gek, ik kan niks vinden...kom ik bij de aloe vera die in een hoek diagonaal van de plek waar ik zat stond op de grond en die ik zo gaarne zag, zij was van haar stokje gevallen met een deel van de wortels eraan vast...die avond had zij bij mij haar graf gevonden en haar naam is Vera//
/ ik heb eenmaal een grote aloe vera uit de kas van de St. Bavo woongemeenschappen te Noordwijkerhout meegebracht en bij mij in huis te logeren gehad, ik kon uren naar haar kijken...in enen kwamen er na een jaar in de herfst twee aren uit de grote rozet te voorschijn groeien die met witte bloemen bloeiden en die een heerlijk geur verspreidden..zij was al groot en zwaar geworden...eenmaal na enkele jaren, opeens klonk er een zachte knal in mijn studeerkamer, eerst kon ik niet goed uitvissen wat dat was en daar, na een tijdje rondkijken en zoeken en dwalen, was het het gasfornuis...was het de verwarming..neen, wat gek, ik kan niks vinden...kom ik bij de aloe vera die in een hoek diagonaal van de plek waar ik zat stond op de grond en die ik zo gaarne zag, zij was van haar stokje gevallen met een deel van de wortels eraan vast...die avond had zij bij mij haar graf gevonden en haar naam is Vera//
